بازکشت به آکادمی
شعر فریده از شهریار

سید محمد حسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، شاعر برجسته ایرانی بود. شهریار در یک خانواده با اصالت بستان آبادی از روستای خُشکِناب، از میرآقا بهجت خشکنابی (پدر شهریار) و خانم ننه خشکنابی (مادر شهریار) در 11 دی سال 1285 در شهر تبریز چشم به جهان گشود. سید محمدحسین در 27 شهریور 1367 دار فانی را وداع گفت. شهریار قبل از مرگش وصیت کرده بود که او را در مقبرة الشعرای تبریز، به خاک بسپارند. 27 شهریور را به واسطهٔ روز درگذشت او «روز شعر و ادب ملی» نامیده اند.

شعر فریده از شهریار

محمدحسین بهجت تبریزی از شاعران ایرانی است که شعر را محلی نیک برای بیان اندیشه ورزی های ژرف نگرانه و پندآموز دانسته و تعداد زیادی از پندهای اخلاقی و تربیتی را در قالب های مختلف شعری نظیر قطعات، رباعیات و دوبیتی ها بازگو می‌کند. مخاطب این افکار و مفاهیم نیز نوع بشر و انسان در طول تاریخ است نه خطابی شخصی و منحصر به فرد.

شعر فریده از شهریار

هیچ آفریده ای به جمال فریده نیست این لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست
آن سروناز هم که به باغ ارم در است فرد و فرید هست و لیکن فریده نیست
نرگس دریده چشم به دیدار او ولی دیدار آفتاب به چشم دریده نیست
در بزم او که خفته فرو پلک چشم ها غیر از دل تپیده و رنگ پریده نیست
هر آهویی به هر چمنی می‌چرد ولی آن آهویی که در چمن او چریده نیست
زلفش بریده رشته پیوند دل ولی خود رشته ای که دل دمی از وی بریده نیست
از شهریار غیر گناه مجردی یک نقطه سیاه دگر در جریده نیست

منبع

شما می‌توانید با مراجعه به بخش تاریخ و ادبیات آکادمی انتیراپ با تاریخ و ادبیات ایرانی، مناسبت ها، شاعرها، شعرهای زیبای ایرانی آشنا شوید.

سامانه خدمات حمل و نقل انتیراپ  

 

نصب برنامه nTirApp
افزودن به Home Screen